recensie cd Ay Ay Eddy -Are You Eddy?! [eigen beheer]

'Kniel dan toch, wij zijn geniaal!!' staat er op de achterkant van het boekje. En ze hebben nog gelijk ook! Eindelijk eens band met de ballen om te doen wat ze leuk vinden. Simpele liedjes, muzikaal niet te moeilijk, teksten die makkelijk in het gehoor liggen en na twee keer beluisteren kunnen worden meegezongen. Kortom, de ideale cd om je dag mee te beginnen, door te komen of te eindigen.
Wacht even, hij is alweer afgelopen, even opnieuw aanzetten...
Bestaande uit Richard op drums en percussie, Tek-Ilja op gitaar en bas, Flip de zanger en dan heb je nog Bien. Volgens het hoesje verantwoordelijk voor de teksten, geblaf en andere dierengeluiden in het openingsnummer, melodica (zo'n blaaspianootje, zie het hoesje en je snapt het), hammond, tamboerijn en achtergrondzang. Een keer mag hij zelf een nummer zingen, althans voordragen is een betere omschrijving, in het nummer 'Poëzie, da begrijp ik nie'. De inhoud van zijn teksten kunnen je aan het lachen maken ('En voor vakantie hoef je geen touw te kopen want je stampt wat met je beentjes op de grond'

 

uit 'Mijn favoriete dieren, dat zijn mieren'. Of je tenen krommen met bijvoorbeeld: 'It tocht under the door door....is it here not benold' uit ''t Tocht onder de deur deur!!' Of aan het denken zetten: 'Ik ben de zon, en zij zijn slechts een wolk' ('Als ik hier zou regeren...')De combinatie van muziek, zang en overige doet denken aan de Nederlandse band de Raggende Manne of het Amerikaanse Cake. Bands die stuk voor stuk geweldig zijn, maar nooit echt bij een groot publiek in de smaak zullen vallen. Dit zal voor Ay Ay Eddy ook zo zijn, ben ik bang. Maar niet alles hoeft groot te zijn om bewonderd te worden. Uitdrukkingen als 'Klein is fijn' en 'Wie het kleine niet eert' schieten me dan ook meteen te binnen. Het wachten is dan ook op de eerste gelegenheid om deze jongens live te zien. Ik denk dat ze menig café, zaaltje of feestje zullen platspelen. Zeker als ze het ultieme meezingnummer en laatste liedje van deze cd ten gehore brengen: 'Singin' ay ay eddy eddy ee'. Op cd overschrijdt deze de irritaitegrens al. (volgens mij ook bij de bandleden zelf te oordelen aan de stemmingswisseling.) Dat kan live alleen maar beter, toch?

(Herman Sibon, Pobsessie, juni/juli 2002)